بار ديگر شاهد داستان تكراري  هتك حرمت دختران دانشجو  توسط توصيه كنندگان به عفت و حجاب زنان هستيم .  اين در حالي است كه هنوز تحصن دانشجويان سهند تبريز را در همين رابطه فراموش نكرده ايم و قبل از آن هم خودكشي دختردانشجوي ديگر از دانشگاه رازي  كرمانشاه كه مورد تعرض مامورين حراستي قرار گرفته بود . .اين بار نوبت معاونت دانشجويي دانشگاه زنجان ( دکتر مددي) ، همان کسي که چند روز پيش به عنوان دبير هيات نظارت حکم انحلال انجمن اسلامي دانشگاه زنجان را امضا کرده بود تا يک دختر دانشجو را تحت فشار قرار دهد تا با وي رابطه نامشروع اخلاقي برقرار كند  و در حالي که هنوز جوهر امضا حکم انحلال انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه زنجان خشک نشده به خيال اين که در دانشگاه هيچ ديده بان مدني وجود ندارد و هيچ صداي مخالفي باقي نمانده يک دختر بي پناه را مورد اذيت و آزار قرار دهد.

 

 

البته نمونه ها كه يكي دوتا نيستند و متاسفانه به دليل  حفظ حرمتها يك از هزار آن فاش مي شود .

و بقيه كماكان از ترس بي  آبرويي براي هميشه ناگفته باقي مي ماند  واين زنان و  دانشجويان هستند كه در زير سلطه جامعه مرد سالاربايد تاوان آن را پس دهند .

 البته عجيب اين جاست كه وقتي بحث  پوشش دانشجويان به ميان مي آيد,بدحجابي آنان براي دانشگاه و جامعه خطرناك مي شود  و بايد به شدت با آن برخورد نمود در غير اين صورت امنيت جامعه برهم مي ريزد و نبايد به هيچ عنوان از مخلان امنيت به سادگي گذشت و كوتاه آمد ولي وقتي پاي مسولين و مامورين  به ميان كشيده مي شود از دانشجويان دعوت به حفظ آرامش و قانون محور بودن مي شود و لابد كه بعد از آن هم اين عمل كثيف معاونت دانشجويي, مثل سردار زارعي   يك عمل خفيف و شخصي جلوه داده مي شود و به فراموشي سپرده مي شود .

و عجيب تر آنكه در سومين روز تحصن دانشجويان زنجان ,وزارت علوم به جاي پاسخگويي به خواسته هاي متحصنين, به تهديد دانشجويان مي پردازد  و  حکم اخراج نزديک به ۲۰ نفر از فعالين دانشجويي را  به دليل  افشاي رسوايي اخلاقي معاون دانشجويي اين دانشگاه صادر مي كند . و در مقابل دادخواهي دانشجويان از اين اقدام شرم آور و كثيف كه روزانه آنها را تهديد مي كند, نيروهاي امنيتي، نيروهاي انتظامي و گارد ويژه   اطراف دانشگاه را بالا مي برند .

 به راستي بايد گفت با ارتقا طرح امنيت اجتماعي , امنيت دانشجويان دختر تامين مي شود و يا بيشتر مورد تهديد واقع مي شود ؟؟؟

 

هاله داوودي

 

---

---

دویچه‌وله: آقای کرمانشاهی، امتیاز انجمن «ژیار» در کرمانشاه توسط سازمان ملی جوانان کرمانشاه لغو شده است. اگر ممکن است در این مورد توضیح بفرمایید.

کاوه کرمانشاهی: در نامه‌ای که تقریبا دو هفته یا سه هفته پیش، تاریخ ۳۱ اردیبهشت‌‌ماه، ابلاغ شد از طرف سازمان ملی جوانان کشاورز، بدون ارائه‌ی هیچ‌گونه دلیل و توضیح، تنها به این اکتفا شده که امتیاز انجمن «ژیار» که انجمنی هست در شهر کرمانشاه که پنج سال است فعالیت می‌کند، لغو شده است. ما در مراجعه‌‌ی حضوری که به دفتر سازمان ملی جوانان داشتیم، وقتی علت را جویا شدیم، پاسخ شنیدیم که شما ارتباطات سیاسی داشتید و برخلاف آنچه وظیفه‌ی سازمانهای فرهنگی‌­ اجتماعی‌ست، وارد عرصه‌ی سیاست شده‌اید، که البته این را به صورت مکتوب به ما ارائه ندادند و فقط به همین توضیح شفاهی اکتفا کردند.

در مورد پیشینه‌ی انجمن «ژیار»، اگر ممکن است توضیح بفرمایید. اصلا چه طور انجمنی‌ست و چند سال سابقه‌ی فعالیت دارد و فعالیت‌هایش بیشتر در چه زمینه‌ای بوده است؟

انجمن «ژیار» از سال ۸۲ فعالیت‌اش را در شهر کرمانشاه شروع کرد و فعالیت‌هایی هم که ما داشتیم در عرصه‌ی فرهنگی و اجتماعی بوده. با تاکید بر مسایل مربوط به جامعه‌ی مدنی و مسایل مربوط به حقوق بشر. ما در این پنج سال فعالیت‌مان در راستای توانمندسازی اعضا برای حضور فعال در پیشبرد جامعه‌مدنی، یکسری کارگاهها و کلاسها را برگزار کردیم، از جمله کارگاه کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز و کارگاههای مختلف حقوق بشری و حقوق شهروندی و کلاسهای آموزشی در زمینه‌ی تاریخ، فلسفه و مسایل دیگر در همین زمینه.

ادامه مطلب

 

گويي همين ديروز بود, من و تني چند از دوستان كنار خيابان ايستاده بوديم, برخي هم روي آسفالت خيابان نشسته بودند, خيابان پر از هياهوي زناني بودكه آمده بودند به اندازه يك تاريخ فرياد بزنند, به اندازه روزهاي سنگين سكوت, به اندازه شبهاي تاريك و بلند تنهايي در بازداشتگاه ها و زندان ها, به اندازه فاصله قانون و واقعيت موجود, پروانه هاي فرياد از حنجره ها بيتاب در هوا مي چرخيد و در فرياد گزمه ها محو مي شد. آنجا براي اولين بار زنان گرد هم  آمده بودند, تا شعله هاي بي عدالتي و نابرابري و تبعيض  را كه سالهادر آن سوخته بودند فرياد بزنند, چه روز باشكوهي بود, هرچند كه از آماج ضربات  مهر ورزي مأمورين بي نصيب نمانديم و همچنان هزينه آنروز و روزهاي گرم فرياد را ميپردازيم . اما دستاورد هاي زياد براي  ما زنان داشت , گويي فرياد ها حلقه ي پيوندي شد بين قلبهاي دردمندو انگار آنروز زنان  , گمشده خواسته هايشان را يافتند, آري آنروز فرياد ها مشت شدند و مشتها بهم آميختند و به ايمان رسيدند, ايمان به فردا كه طلوعش از پس پرده شب هويدا بود, ايمان به خودشان , ايمان به توان و ظرفيتشان, ايمان به همديگر, چرا كه همواره اتحاد و همبستگي كليد معماي گره هاي فروبسته در ادوار تاريخ بوده و هست, آري  آنجا كه فرد از توان انجام كاري عاجز است, نياز, او را به خانه جمع مي كشاند, واقعاً 22 خرداد  1384 سنت با شكوهي است كه زنان  به ثبت رساندند  و در سال بعد هم ثمره آن راديدند .  اما متأسفانه در سالهاي اخير خيلي به اين فلسفه پايبند نبوديم, و لي باز فرصتها را بايد يافت و بايد يكي شويم را فرياد زد.اما بايد گفت  يكي از دستاوردهاي بي نظير  آن پايه گذاري كمپين يك ميليون امضاء بود كه ما را به اكثر زنان در سرا سر كشور پيوند داد, و اين پيروزي بزرگي بودكه زنان توانستند اينگونه به يك خانواده بزرگ,كه آسيب پذيري آن در مقابل نا ملايمات كمتر است تبديل شوند, همه گويي اعضاء يكديگرند. ديگر از دستاوردها ,حمايت از  زنان زنداني وزنان محكوم به  اعدامي كه قرباني همين انديشه مرد سالار جامعه  بودند ,كه با تلاشها  در خيلي موارد به نتيجه رسيد. هرچند از آن روز چند سال مي گذرد ولي ما مسير دور و درازي را طي كرديم, و توشه راهمان تكيه به توانمندي هاي همديگر بوده  وهست, هرچقد بيشتر بتوانيم اين اتحاد را گسترش دهيم, هرچه بيشتر بتوانيم, فرياد هايمان رابلند تر كنيم, بيشتر مي توانيم به خواسته هايمان برسيم, چرا كه پيشرفت جامعه در گرو پيشرفت و تلاش زنان است, پس , از تجارب چند ساله بياموزيم و در مسير آينده با استفاده از دستاوردها حركت كنيم, دست آوردهايي كه تا كنون توشه راهمان بوده است. البته كه بهاي آن راهم هر روز با احضار و زندان و وثيقه هاي سنگين و انواع و اقسام ماركها بايد پرداخت  . يكروز مارا عامل فساد معرفي مي كنند , يكروز اقدامات قانوني مان را اقدام عليه امنيت ملي !!!و تشويش اذهان عمومي و ... به شمار مي آورند تا مارا به سكوت بكشانند و با ايجاد فضاي رعب  جنبش رااز حركت  باز ايستانند .و حتي فضاي اينترنت را هم به ما تنگ كنند .اما ماتجربه كرده ايم كه همه چيز در ايستادگي است و اينكه خودمان هستيم كه آينده مان را مشخص ميكنيم . بنابراين آنچه مسلم است اين است كه بايد در اين مرحله از جنبش , خواسته هاي قانوني و حقوقي  خود را به صورت جمعي  وعمل گرايانه كه نمود بيروني هم داشته باشد مطرح كنيم. چرا كه حقوق زنان همان حقوق‌بشر است؛ اين حقوق، شامل تمام آزاديهاي فردي و اجتماعي است كه در اعلاميهٌ جهاني حقوق‌بشر، تصريح شده است.

ثريا آزادفر

 

 

   

تغيير براي برابري : محبوبه کرمی از اعضای کمپین 1میلیون امضا، بازداشت شد. مادر کرمی با تائید این خبر گفت:« ساعت 10 صبح محبوبه برای انجام کاری از خانه خارج شد. حین بازگشت از میدان تجریش با من تماس گرفت و گفت که در اتوبوس است. نرسیده به پارک ملت با منزل تماس گرفت و گفت او را بازداشت کرده اند.

رضوان مقدم دیگر عضو کمپین 1میلیون امضا نیز برای پیگیری وضعیت در محل بازداشت کرمی در میدان ونک حاضر می شود، اما پیگیری های او نیز بی نتیجه می ماند.

مادر کرمی فردا باید برای عمل جراحی در بیمارستان بستری شود ولی می گوید به دلیل استرسی که بابت بازداشت دخترش به او وارد شده این عمل می تواند برای او خطرناک باشد وآرزو دارد هرچه زودتر دخترش آزاد شود.

خانم مساعدی پیگیری درباره وضعیت فرزندش را بی نتیجه خواند و افزود:« پسرم براي پيگيري وضعيت او به بازداشتگاه وزرا رفته است اما گفته اند کسی اینجا نیست.

 

ادامه مطلب

 تحصن و اعتصاب غذای دانشجویان پسر و دختر دانشگاه تربیت معلم کرج در حالی پس از گذشت 6روز همچنان ادامه داد که ، پس از 18 تیر این اولین باری است که دانشجویان دختر در تحصن های شبانه شرکت می کنند.ناصح فریدی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم سه شنبه 14 خرداد ، در این باره به رادیو زمانه گفت :‌

"معمولاً از جریان ۱۸ تیر ۷۸ تا الان سابقه نداشته که دختران در تحصن شبانه شرکت کنند و معمولاً در تحصن‌های روزانه بودند؛ شب‌ها متفرق می‌شدند و صبح‌ها دوباره برمی‌گشتند. اما در کرج، چون مأموران حراست آمدند برای این‌که دختران به خوابگاه منتقل بشوند، بچه‌ها را تهدید کردند، پسرها تحصن را به جلوی خوابگاه دخترها منتقل کردند و دخترها در تحصن شرکت کردند. حتی کسانی که صبح در تحصن نبودند، شب به بچه‌ها اضافه شدند."

پریسا هاشمی از اعضای انجمن اسلامی این دانشگاه در گفتگو با کمیسیون زنان تحکیم ،تلفن های تهدید آمیز حراست به خانواده ها را از دیگر عواملی می داند که ‌دانشجویان دختر را وادار ساخته است، تحصن های شبانه شان را پشت نرده های خوابگاه برگزار کنند.او در مورد تعداد متحصنین می گوید : " در حال حاضر حدود 60 تا 70 دانشجوی دختر در تحصن های شبانه شرکت می کنند .البته با وجود آنکه حراست برای جلوگیری از حضور دختران در جمع متحصنین، ساعت 10 شب درهای ساختمان های خوابگاه را قفل می کند، در بعضی از شب ها سایر ساکنین خوابگاه هم به آنها می پیوندند و تعداد متحصنین بیشتر می شود."

وی با بیان اینکه حدود 200 نفر از دانشجویان پسر در آن طرف نرده های خوابگاه دخترانه با متحصنین دختر همراهی می کنند و چهارصد دانشجوی پسر دیگر در حوزه ریاست دانشگاه باقی می مانند، می گوید :‌"‌دختران نزدیک به نیمی از اعتصاب غذاکنندگان را نیز شامل می شوند. تعداد اعتصاب کنندگان حدود هفتاد نفر است که سی نفر آن را دختران تشکیل می دهند."

هاشمی در ششمین روز اعتصاب غذا از بستری شدن بیست تن از دانشجویان اعتصاب غذا کننده در بهداری دانشگاه خبر می دهد و اضافه می کند: "علی رغم آنکه وضعیت سلامت دو تن از دانشجویان دختر طی روز گذشته وخیم بود، اما دانشگاه نه تنها آمبولانسی در اختیار این دانشجویان قرار نمی داد بلکه از خروج آنان از در های دانشگاه نیز جلوگیری می کرد. امروز دانشجویان ناچار شدند در دانشگاه را بشکنند و این دانشجویان را با ماشین شخصی به بیمارستان منتقل کنند. "

 

انجمن زنان آواي روز در حمايت از آزادي روناك صفا زاده و هانا عبدي كه مدت 8 ماه است در بازداشت به سر مي برند,حمايت و همكاري خود را با كمپين  "آزادي براي روناك صفار زاده و هانا عبدي " اعلام مي دارد . و خواستار رسيدگي به پرونده ه آنها هستيم .گنا ه و جرم اين فعالين حقوق زنان تلاش براي رسيدگي به حقوق زنان درد كشيده استان كردستان است  . اعضاي انجمن زنان آواي روز آماده هرگونه كمك و همكاري در اين زمينه مي باشد.

 

در ماه ارديبهشت 6 نفر از فعالين حقوق زن و از اعضاي كمپين يك ميليون امضا  به اتهاماتي همچون اجتماع و تباني غيرقانوني و تمرد در مقابل پليس به قصد برهم زدن امنيت کشور , اقدام عليه امنيت ملي از طريق انتشار مطلب در سايت هاي تغيير براي برابري و زنستان  و  اخلال در نظم عمومي , براي بار چندم مورد پيگردهاي قانوني قرار گرفتند  

 اول ارديبهشت نسرين افضلي، روزنامه نگار و از فعالان حقوق زنان به شش ماه حبس و تحمل ده ضربه شلاق محکوم شد .

دوم ارديبهشت   ناهيد جعفري، فعال جنبش زنان و از اعضاي کمپين يک ميليون امضا، به شش ماه زندان و ده ضربه شلاق محکوم شد .

نهم ارديبهشت رضوان مقدم، عضو کمپين يک ميليون امضاء و از فعالان جنبش زنان، به 6 ماه حبس و ده ضربه شلاق محکوم شد .

سيزدهم ارديبهشت پروين اردلان، يکي از فعالان حقوق زنان و برنده‌ي جايزه‌ي اولاف پالمه، به دو سال حبس تعليقي تا سه سال محکوم شده است .

بيست و چهارم ارديبهشت مريم حسين خواه، از فعالان جنبش زنان به دادگاه انقلاب احضار شد .

بيست و هشتم ارديبهشت  جلوه جواهري، از فعالان کمپين يک ميليون امضاء، به دادگاه انقلاب احضار شد .

  بله به  اين ترتيب , با صدور احكام تعليقي براي فعالين جنبش زنان ميخواهند آنها را در فضايي از رعب و ترس نگاه دارند تا دست از فعاليت هاي خود بردارند.  

البته اين گوشه اي از اعمال فشار و محدوديت براي مانع شدن از  فعاليت هاي مسالمت آميز و قانوني ما مي باشد. هر چند كه اين اعمال فشار ها فقط فعالين جنبش را در برنمي گرفت و  همه زنان را زير فشار و محروميت هاي اجتماعي قرار مي داد. با پياده كردن طرحهاي مختلف امنيتي به بهانه هاي بدحجابي و بد پوششي سعي بر اين داشتند كه هرچه بيشتر اين قشر از  جامعه  را از صحنه اجتماعي حذف كنند   كه نمونه بسيار روشن و بديهي آن دو برابر شدن گشت هاي ارشاد بود . فرمانده نيروي انتظامي اعلام كرد :

براي استمرار طرح امنيت اجتماعي و ارتقاي امنيت زنان با افزايش يکصد واحد گشتي پليس برخورد با بدپوششي و عاملان ترويج فرقه هاي خرافي و مزاحمان خياباني تشديد مي شود..

   پيش از آن هم دستگاه قضايي اعلام كرده بود  

در مبازه با بدحجابي پيش قدم باشيد زيرا خطر بي حجابي و بي بند و باري اگر بيشتر از خطر اراذل و اوباش نباشد، كمتر نيست..

در همين جا بايد از دولت مردان اين سوال را كرد كه آيا تنها مشكل جامعه ما بدحجابي  و بد پوششي است كه اين چنين با تمام قوا   پشت اين مسئله رفته اند كه مبادا چيزي از دستشان در برود ؟

البته باز هم اين پايان كار نيست و سرانجام در آخر ماه با بستن راه نفس هاي جنبش زنان كه تنها امكان قانوني شان بود , نشان دادند كه توان و  تحمل كوچكترين صداي برابري خواهي را ندارند و در روز 29 ارديبهشت  12 سايت كمپين يك ميليون امضا را  همزمان فيلتر كردند.

 

 

 

مريم حسين خواه به شعبه 13 دادگاه انقلاب احضار شد. وي که به خاطر فعاليت در سايت هاي تغيير براي برابري و زنستان متهم به اقدام عليه امنيت ملي از طريق فعاليت تبليغي عليه نظام است بايد روز 12 مرداد 1387 در شعبه 13 دادگاه انقلاب حاضر شود.

مريم حسين خواه آذرماه سال گذشته در رابطه با همين پرونده بازداشت شد و 45 روز در زندان اوين به سر برد. جلوه جواهري و پروين اردلان نيز در رابطه با همين پرونده احضار شده و بايد روز 12 مرداد ماه خود را به دادگاه انقلاب معرفي کنند.

حسين خواه چندي پيش احضاريه اي ديگري نيز از دادگاه انقلاب دريافت کرد که بر اساس آن بايد 28 خرداد ماه جاري در دادگاه انقلاب حاضر شود.

 

3ماه حقوق پرداخت نشده كارگران نيشكر هفت تپه چه مي شود؟؟

 

در اثبات دعاوي دولت مهرورز كه قرار بود نفت را بر سر سفره ها بياورد كارگران كارخانه  نيشكر هفت تپه فرياد مي زنند گرسته ايم گرسنه .

به دنبال عدم پرداخت بيش از 3 ماه حقوق معوقه كارگران نيشكر هفت تپه , مشكلات معيشتي زيادي براي كارگران بوجود آمده است است و تعداد زيادي از آنها از تامين غذاي روزانه خانواده هاي  خود نيز  عاجز هستند , بيش از بيست روز است كه كارگران با اعتصابات   و اعتراضات خود خواهان رسيدگي به خواسته هاي خود مي باشند  اما از طرف  مسؤلين حكومتي نه تنها پاسخي به  خواسته هايشان داده نمي شود  بلكه كارگران هفت تپه همراه با خانواده و بچه هاي خردسال شان مورد حمله و هجوم نيروي انتظامي قرار مي گريند  و تعدادي از آنها زخمي مي شوند.

 اين درحالي است كه در يكسال گذشته با افزايش مرتب قيمت نفت در بازار جهاني رو برو بوده ايم , تا حدي كه  در حال حاضر قيمت آن به بشكه اي 135 دلار رسيده است . ولي با اين وجود بيكاري , گراني , فقر و تهيدستي اصلي ترين و مبرم ترين مسائل كارگران جامعه ماست . در اين ميان خانواده هاي محروم اين كارگران مانند هميشه اصلي ترين قربانيان اين  فقر و تنگدستي هستند .

 در كشوري كه سرمايه ملي آن قابل قياس با ساير كشورهاي توسعه يافته نيز نمي باشد ,  افراد آن براي داشتن نان شب بايد در خيابانها فرياد كنند  !!

 بايد براي دريافت  حقوق ماهانه خويش مورد ضرب و شتم نيروهاي حكومتي قرار بگيرند!!

انجمن زنان آواي روز در حمايت از اين كارگران و بويژه خانواده هاي آنان خواهان رسيدگي هر چه سريعتر به خواسته هاي آنان از جانب مسئولين حكومتي مي باشد  .

 و تشکيل اتحاديه کارگري، و حق تشکيل سنديکا را  يکي از اساسي ترين حقوق  پايه اي کارگران مي داند.